10 jaar, lastige leeftijd?

23-11-2011

Gisteren kwam er een moeder naar mij toe die mij vertelde dat haar zoon van 10 jaar momenteel zo lastig was. Hij was eigenwijs, wilde niet luisteren en kon plotseling boos worden.

Kenmerkend voor deze leeftijd is het ordenen van de wereld om hen heen. Ze krijgen door dat ouders en leerkrachten niet alwetend zijn. Het kind ontdekt dat het ook zelf grip kan hebben op zijn wereld. Het gaat dat uitproberen. Dat uitproberen kan soms wat “ouderonvriendelijk” lijken. In feite vraagt het kind om gehoord te worden, om mede te mogen bepalen wat er in zijn leven gebeurt. Zo is het op deze leeftijd extra belangrijk om samen met het kind afspraken te maken. Afspraken waarbij het kind ook daadwerkelijk voorstellen kan doen en in kan stemmen met het voorstel. Een goede richtlijn voor zo’n gesprekje kan zijn dat als één van beide het niet eens is met een regel, hij of zij dan met een redelijk alternatief komt.

Een voorbeeldje:

Joost maakt elke avond een scene omdat hij moet afwassen. Je kunt daar een strijd van maken. Je kunt ook zeggen: “Joost ik zie dat je de afwas echt heel vervelend vindt. Voor mij is het teveel om het hele huishouden te doen en dan ook nog af te wassen. Heb jij een voorstel hoe we dit kunnen oplossen?” Misschien zal Joost eerst proberen er helemaal onderuit te komen, mijn ervaring is echter dat de meeste kinderen begrip voor de situatie van de andere hebben, als zij ook voelen dat de ander begrip heeft voor de situatie van hen. Misschien komt hij met het voorstel dat hij een ander klusje wil doen, of dat hij de afwas liever ’s ochtends voor het ontbijt wil doen, of samen met iemand anders etc. etc. Wees zo open voor de oplossingen van het kind, als je zou zijn naar die van een volwassene.

Wees echter ook helder in waarbij het kind kan meebeslissen en waarbij niet. Wat betreft dit voorbeeld is er niet te praten over het feit dat hij íets in het huishouden moet doen. Wel over “wat dan”en “wanneer”. Als er werkelijk samen een afspraak is gemaakt, zorg er dan ook van beide kanten voor dat het wordt nagekomen. Dus jij houdt het kind aan zijn afspraak, maar andersom kan ook! Voor het kind is het heel belangrijk dat je rechtvaardig bent. Het zal je er dan ook direct op wijzen als dat niet het geval is.

Dat bezig zijn met het ordenen van de wereld om hen heen zie je ook in het spel. Kinderen van deze leeftijd kunnen oeverloos discussiëren over de regels van een spel, ze klagen dat iets niet eerlijk is gegaan, of zijn boos omdat ze hebben verloren. Mooie spelvormen om hiermee om te leren gaan zijn de coöperatieve spellen. Dit zijn spellen zonder verliezers. Vaak moet je een gezamenlijk doel bereiken, en bij sommige spellen bedenk je ook samen de regels. (zie ook http://www.earthgames.nl  ) Mijn ervaring is dat kinderen die veel coöperatieve spellen hebben gespeeld, makkelijker met het competatieve element in andere spellen om kunnen gaan.

En vergeet niet: met 10 jaar kunnen de hormonen al aan hun werk beginnen…

Advertenties

~ door hannahdvb op 23 november 2011.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: